หรือเป็นเพียงรอยยิ้ม รอยนั้นเมื่อวันแรกเจอ

วันนี้จะอัพเป็นเอนทรี่สุดท้ายแล้วจริงๆ

จะไม่กลับมาเขียนอีกแล้ว

จริงๆ เน้นว่า จริงๆ

การที่เราจะลืมอะไร บางอย่าง ถ้ายังมัวจมอยู่กับบล๊อคและเรื่องราวต่างๆ

ชีวิตก็คงจะลืมอะไรไม่ได้หรอก

วันนี้เลยตัดสินใจว่าจะเลิกอัพบล๊อคเป็นการถาวร

เสียดายนะ เสียดายมากๆ

แต่ก็จะเข้ามาอ่านของเพื่อนๆ อยู่เป็นเนืองๆ

วันนี้นั่งฟังเพลง ความคิด ของ แสตมป์

ฟังล่ะมันโดนว่ะ เหอๆ

โดน โครตๆ

วันนี้เลยจะหยิบมาลงบล๊อคเป็นการปิดท้ายสักหน่อย

หวังว่าคนอื่นที่ฟังละจะชอบเหมือนกันนะค่ะ

ความคิดของฉัน
ฉันทำชีวิตของฉัน 'แย่'
ไม่เคยนึกว่า 'ชีวิต' จะเจออะไร แย่ ขนาดนี้
ไม่เคยทุ่มเทอะไรเพื่อให้ชีวิตตัวเอง 'แย่' จะคิดถึงตัวเองมากกว่า
เจ็บใจที่แก้ไขอะไร..ที่ผ่านมา..ไม่ได้ ..
จะจำไว้ว่าฉันจะไม่ทำให้ชีวิตแย่ ซ้ำ-ซ้ำ ต่อไป
ชอบที่จะเป็นคนดี กับทุกคน ทั้งๆที่หลายครั้งต้อง เจ็บ
ทุกวันนี้ที่ 'เจ็บ' แต่ไม่มีใคร เจ็บด้วย กลายเป็นคนโง่ ไม่รักตัวเอง
ฉันกำลังเดินผิดทางของฉัน

ที่เป็นคนดีไปก็หวังแค่
มีคนดีกะเราบ้าง ไม่มากก็ยังดี
มีคนที่ผูกพันด้วย ห่วงใยกันบ้าง
มีคนคุย รับฟังเรื่องราว
คอยช่วยเหลือ ดูแลชีวิตเรา ไม่โดดเดี่ยว
มีคนที่ 'รัก' เรา
แค่นั้น.. มากไปมั้ย

Good bye

My Exteen